Ağır ağır çıkıyorum merdivenlerden "
Şairin de dediği gibi... Eteklerimde toplandı bir yığın yaprak. Bense geçmişime bakıyorum ağlayarak.
İçimden geldi yazmak bugün. Bir huzurla birlikte İstanbulun akşamında perdelerin kapanışını izliyorum. Kayıp giden yıllarımın inadına mutluluğu kıskandırırcasına yaşıyorum. Eskileri anıyorum üstelik bugünlerde. 21 yaşın verdiği en güzel duyguymuş; gülerek hatırlamak. Arkamda sonbahar var oysaki. Yine de mutlu içim. 17 yaşımın en güzel duygularını paylaştığım insanlar aklımda. Tek tek geçiyorlar selam vererek. Bu kez gülen yüzlerini görüyorum. Onlar da pişmanlar beni harcadıklarına... Niye yazıyorum tüm bunları çünkü unuttum. ilk yazımla son yazım arasındaki beni gördükçe gururlanıyorum. Susmak istemiyorum
Ben bugün büyüdüm "kadın oldum" herkes görsün istiyorum içimde kalan çocuğun sevinciyle.
Acıtan hatıraların duygularını değiştirdim. Biraz utangaçlık en fazlada gülümseme ekledim. Onları düşündükçe gülebiliyorum artık, ne güzeldi diyebiliyorum.
Özlediklerim ne güzeldi. Şiirleri özledim en çok şarkıları özledim akşam sohbetlerini özledim. Bir başkaydı havası Bursanın...
Ama İstanbul ... Ama ki sevdiğim adam bambaşka. Bana sahiplenmeyi yaşatan adam hayatı anlamlı kılan adam sözlerime dokunan adam bambaşka benim sevdiğim.
O ise bambaşka. Koyamıyorum aynı yere. Bırakıp gidenin vefasızlığına kalakaldım. Onun arkadaşlığını özlemediğimi söyleyemiyorum. Oturup konuşulcak adamdı giden. Ya da bırakan beni. Sözlerini dinlediğim adamdı. Küçüklüğüme heba ettiğim dosttu. Üç sene öncesinin sözlerini yeni anladığım insandı. Aşk değildi bizimki böyle olmaz aşk şimdiyi yaşadıkça söylerim bunu içtenlikte. O zaman yaşadığım arkadaşlıktı. Dün söyledim daha senden çok bana abiydi " öyleydi o da korurdu beni onun da bambaşka yüreği vardı sevmeyi bilmiyordu yalnızca yada beni sevmiyordu. Ailem bellemiştim varlığında bir kız kardeşiyle bir de o hayatım tamamdı sanki. Ne küçük şeyler yetmiş o zamanlar yüreğime. Bak şimdi hayatın gerçeğine, ütopyamdı o. Hiç gerçekleşmeyecek küçük bir hayal . Beni gerçeğim yanımdaki adam. Sarıldığım, dokunduğum adam. O ise tekrar konuşmak istediğim dost yüreği tertemiz dost derdini içime işlediğim dost. Gel dese gitsem konuşsak sadece kirli geçmişe gülerek baksak, beraber yudumlasak ya o kahveyi. Kızsan bana çocuk desen yine akşama doğru gitsem sevdiğime sen sevdiğine ... Ama bir kere gülsek yine beraber arkadaşça yalansız tertemiz gülsek.
