27 Nisan 2015 / 27 Nisan 2011

Ben geldiğimde rakı masası hazırdı çoktan. Senden önce gelip sürpriz yapmıştım

Sofrada daha önce hiç yemediğim kadar lezzetli bir kabak yemeği ile o gün öğrendiğim ve her akşam 

soframa eşlik edeceğini henüz bilmediğim "yoğurtlu mısır" mezesi. 

Onurun Ankara sohbeti, Girayın kahkahaları ve senin kalbimi yakan  sesin. 

Hepsiyle tanıştığım gündü. Nisanın yağmuru yağmıştı üzerine öyle güzel ıslanmıştın ki çölde 

kalmış bir menekşeye dahi yakışmazdı böyle ıslaklık.  Sabaha kadar yorulmadan dinlemiştik
"Dance me to the end of love"
Gözlerimi kapayıp aynı güne gidiyorum.
Şimdi ben sen deyince gelsen? 

Nedensiz

Ağır ağır çıkıyorum merdivenlerden " 
Şairin de dediği gibi... Eteklerimde toplandı bir yığın yaprak. Bense geçmişime bakıyorum ağlayarak. 
İçimden geldi yazmak bugün. Bir huzurla birlikte İstanbulun akşamında perdelerin kapanışını izliyorum. Kayıp giden yıllarımın inadına mutluluğu kıskandırırcasına yaşıyorum. Eskileri anıyorum üstelik bugünlerde. 21 yaşın verdiği en güzel duyguymuş;  gülerek hatırlamak.  Arkamda sonbahar var oysaki. Yine de mutlu içim. 17 yaşımın en güzel duygularını paylaştığım insanlar aklımda. Tek tek geçiyorlar selam vererek. Bu kez gülen yüzlerini görüyorum. Onlar da pişmanlar beni harcadıklarına... Niye yazıyorum tüm bunları çünkü unuttum. ilk yazımla son yazım arasındaki beni gördükçe gururlanıyorum. Susmak istemiyorum
Ben bugün büyüdüm "kadın oldum" herkes görsün istiyorum içimde kalan çocuğun sevinciyle.  
Acıtan hatıraların duygularını değiştirdim. Biraz utangaçlık en fazlada gülümseme ekledim. Onları düşündükçe gülebiliyorum artık, ne güzeldi diyebiliyorum. 
Özlediklerim ne güzeldi. Şiirleri özledim en çok şarkıları özledim akşam sohbetlerini özledim. Bir başkaydı havası Bursanın... 
Ama İstanbul  ... Ama ki sevdiğim adam bambaşka. Bana sahiplenmeyi yaşatan adam  hayatı anlamlı kılan adam sözlerime dokunan adam bambaşka benim sevdiğim. 
O ise bambaşka. Koyamıyorum aynı yere. Bırakıp gidenin vefasızlığına kalakaldım. Onun arkadaşlığını özlemediğimi söyleyemiyorum. Oturup konuşulcak adamdı giden. Ya da bırakan beni. Sözlerini dinlediğim adamdı. Küçüklüğüme heba ettiğim dosttu. Üç sene öncesinin sözlerini yeni anladığım insandı. Aşk değildi bizimki böyle olmaz aşk şimdiyi yaşadıkça söylerim bunu içtenlikte. O zaman yaşadığım arkadaşlıktı. Dün söyledim daha senden çok bana abiydi " öyleydi o da korurdu beni onun da bambaşka yüreği vardı sevmeyi bilmiyordu yalnızca yada beni sevmiyordu. Ailem bellemiştim varlığında bir kız kardeşiyle bir de o hayatım tamamdı sanki. Ne küçük şeyler yetmiş o zamanlar yüreğime. Bak şimdi hayatın gerçeğine, ütopyamdı o. Hiç gerçekleşmeyecek küçük bir hayal . Beni gerçeğim yanımdaki adam. Sarıldığım, dokunduğum adam. O ise tekrar konuşmak istediğim dost yüreği tertemiz dost derdini içime işlediğim dost.  Gel dese gitsem konuşsak sadece kirli geçmişe gülerek baksak, beraber yudumlasak ya o kahveyi. Kızsan bana çocuk desen yine akşama doğru gitsem sevdiğime sen sevdiğine ... Ama bir kere gülsek yine beraber arkadaşça yalansız tertemiz gülsek. 

''Teşekkür yazısı''

    Bir sene olmuş yazmayalı, yazmayı ne çok özlemişim oysaki .. Ama yazamıyorum sanki artık hislerim azaldığından mı zaman yokluğundan mı bilmiyorum ama artık yazamıyorum. Senin için açmıştım bu sayfayı yüreğime sığdıramayacak kadar büyüktü aşkım. Günlerce yazdım seni aylarca yazdım , yetmedi konuştum hep anlattım hep sen vardın seninle yaşadım sonra bir gün uyandım ve büyüdüm .. Seninle kurduğumuz hayali tek başıma gerçekleştirdim ..

   Akşam üstüydü, onca hayal kırıklığını geride bıraktığımız bir zaman vaktiydi. Senin evinin balkonundaydık . Geleceğime dair hiç bir fikrim yoktu gerçek benden çok uzaktaydı.- Ne olmak istiyorsun ''diye sordun 
 Öğretmen olmak istiyorum dedim .. Birşeyler yap o zaman dedin .. Yaptım..    Öğretmenliği kazandım Eskişehirdeyim .. yaşadığım yer artık burası.. Hayatımda  herşey zamanla düzeldi .. Yavaş yavaş geri aldım bana ait olanları ''ailemi , arkadaşlarımı .. Sana ait olan ise anılarda kaldı.. Bir ev düşünmüştük köyün tam ortasında, bahçemiz vardı , kocaman ağaçlar .. Sonra ordaki çocukların hepsi bizim evimizdeydi sen çocuklara gitar öğretirken bende kek yapıyordum .. ev limon kokmuştu.. duvarları maviydi evin .. maviyi çok severdin  ..en çok yeşili severdin ama yeşili başka severdin.. Güzel günlerdi , kurduğumuz hayallerin hepsi güzeldi .. Hayatımda yaşadığım en güzel aşktın ..Hep öyle kaldın .. Senin gibi insanlar çok az sayıdalar biliyorum. Keşke herkesin hayatında bir Can olsa. . Benim hayatımı değiştirdin. Hayata bakış açımı değiştirdin şimdi hayalimi gerçekleştirdiysem bunda senin ''Emeğin'' çok büyük TEŞEKKÜR EDERİM ..

Senin kim olduğunu hatırlatan en güzel şiir..

 yolun düşerse kıyıya bir gün/ ve maviliklerini denizin seyre dalarsan/dalgalara göğüs germiş olanları hatırla/ selamla yüreğin sevgi dolu/ çünkü onlar fırtınayla çarpıştılar eşit olmayan savaşta/  derinliklerinde enginin  yitip gitmeden/ sana liman gösterdiler uzakta…

artık yazmıyorum diğer şeyler gibi bunu da kaldırıyorum bir yerlere hiç bilmeden unutulup gitsin tüm bu sözlerde bir gün belki döner yazarım bir şeyler yazmayı özleyeceğime eminim onun öğrettiklerindendi buda yazmamalıyım bir süre uzun bir süre gitti işte öyle ki mutsuzluğunu huzursuzluğunu bana bıraktı gitti.. kızsam kıyamıyorum ki elden üstün tut yanındakini yenisi kırma ama demeden de geçemiyorum benim gibi sevme nolur

uzaktan sevmek te varmış yollarını bilirken gitmemek öyle yüce ki bu sevgi dilinde yakışsın diye bizimkisi verdiğimiz sonu unutalalım diye yüreğimizde sonun sonrasını güzel yaşatıyorum sevgilim ne arıyorum seni nede çıkıyorum yollarına bilirmisin kaçıyorum üstelik

Gitmiyor aklımdan yürüyorum yol senin yolun, konuşuyorum sözlerimde varsın yediklerimi paylaşıyorum kimi zaman kimi zaman beraber yediğimiz şeyler geçmiyor boğazımdan yalnızken  . Bir şeyler anlatılıyor bir şarkı çalıyor sözleri tıpkı biz . Birbirimiz...Sahi ne güzeldik başlarda naif kırmadan hırpalamadan birbirimizi... takmadan önce yüzümüze o maskeleri benim çocuksu yanım yüzümden düşmemişken yalanların ardına sığınmaya ihtiyacımız yokken ne güzeldik beraber büyümek isterken... o kaçamak ilk dokunuşlar... ne avuntuluydu paylaştığımız sırlarımızı o gece... nasılda sabahı gelmezdi korkularımın seninse rüyalarının ..bitmek bilmezdi aşk.. şimdiyse ne garip bu aşkı tek başına yaşamak sen dalmışken yeni hayatına kalanlarda çırpınmak . Adını söylemek hergece ...
Allah bilir ya dua ediyorum mutlu ol bu gece iyi uyu diye. Beni gör demiyorum hiç bulutları gör o çok sevdiğin  İzmiri gör rüyanda sevdiklerin olsun yanında yeterki mutlu ol

her gecenin bir sabahı var, bugün sana uyandım yeniden bir şeyler ararken denk geldim sesine  öyle ya kaçamıyorum bir türlü hiç düşünmedim biri girsin hayatıma neden böyle diye sorguladım kendimi ihtiyacım yok galiba senin gibi olmayan biriyle olamam aslında sen olmadan olamam hem böyle yanarken yakmam kimseleri  sana ait şeyleri paylaşamam kimseyle sen gitsende sende kaldı ellerim üstüne tutsada bir başkası hisedebilirmiyim senin ellerin sararken ellerimi